นักแสดงหนังผู้ใหญ่คือผู้ทำงานในอุตสาหกรรมบริการทางเพศ นักแสดงหนังผู้ใหญ่และผู้สร้างเนื้อหาดิจิทัลได้เป็นส่วนหนึ่งของชุมชนเรามาโดยตลอด ทั้งในรัฐนิวเซาท์เวลส์ (NSW) ทั่วประเทศออสเตรเลีย และทั่วโลก ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผู้ทำงานในอุตสาหกรรมบริการทางเพศจำนวนมากที่ทำงานแบบพบหน้าได้เริ่มทำงานในอุตสาหกรรมบริการทางเพศแบบดิจิทัลด้วย ซึ่งรวมถึงการถ่ายทอดสดผ่านกล้อง (camming) การสร้างและขายเนื้อหา รวมถึงการแสดงในหนังผู้ใหญ่ที่ผลิตในสตูดิโอ

แพลตฟอร์มใหม่ ๆ เช่น OnlyFans ได้ทำให้ผู้ทำงานในอุตสาหกรรมบริการทางเพศสามารถขายเนื้อหาของตนเองได้อย่างอิสระมากขึ้น แพลตฟอร์มเหล่านี้ยังช่วยผู้ทำงานในอุตสาหกรรมบริการทางเพศรับมือกับข้อจำกัดจากโควิด-19 และความไม่มั่นคงที่เพิ่มขึ้นของงานแบบฟรีแลนซ์

การปรึกษาหารือใดๆ เกี่ยวกับการกำกับดูแลเนื้อหาสื่อลามก ต้องมีการมีส่วนร่วมอย่างเหมาะสมของผู้ทำงานในอุตสาหกรรมบริการทางเพศที่ผลิตสื่อลามกดังกล่าว และไม่ควรทำให้ความอับอายและการเลือกปฏิบัติที่ชุมชนของเราต้องเผชิญอยู่แล้วเพิ่มมากขึ้น

การวิจัยครั้งนี้มุ่งศึกษาผลกระทบของ ‘สื่อลามกที่เป็นอันตราย’ ต่อสุขภาพทางจิต อารมณ์ และร่างกาย การกำหนดกรอบการวิจัยนี้ตั้งอยู่บนสมมติฐานสองประการ:

• ว่าทุกคนเห็นพ้องต้องกันเกี่ยวกับความหมายของคำว่า ‘สื่อลามก’ และ ‘สื่อลามกที่เป็นอันตราย’ และ,
• ว่า ‘สื่อลามกที่เป็นอันตราย’ ก่อให้เกิดปัญหาสุขภาพที่สามารถวัดและศึกษาได้

สมมติฐานทั้งสองข้อนี้ล้วนไม่ถูกต้อง เมื่อนักวิจัยชาวออสเตรเลียขอให้ผู้เชี่ยวชาญด้านสื่อลามก 36 คนจากสาขาต่าง ๆ ให้คำนิยามคำว่า ‘สื่อลามก’ ไม่มีผู้ใดให้คำนิยามที่เหมือนกันเลย การทบทวนงานวิจัยด้านสื่อลามกระดับนานาชาติตลอด 50 ปี พบว่า มีงานวิจัยหลายชิ้นที่อ้างหรือบอกเป็นนัยว่าสื่อลามกก่อให้เกิดปัญหาเกี่ยวกับความยินยอมทางเพศ แม้ว่าข้อมูลของพวกเขาจะไม่ได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน

เนื้อหาสื่อลามกในออสเตรเลียได้รับการกำกับดูแลอย่างเข้มงวดอยู่แล้ว ระบบการจัดประเภทระดับชาติ (National Classification Scheme) ครอบคลุมสิ่งต่าง ๆ เช่น นิตยสารและดีวีดีสื่อลามก ผู้วิจารณ์ระบุว่า ระบบนี้พึ่งพาแนวคิดที่ล้าสมัยเกี่ยวกับ ‘ความลามก’ มองร่างกายและชีวิตทางเพศของกลุ่ม LGBTQI+ เป็นสิ่งผิดปกติ และทำให้การแสดงการเจรจาความยินยอมและการมีเพศสัมพันธ์อย่างปลอดภัยในสื่อลามกเป็นเรื่องที่ยากขึ้นพระราชบัญญัติความปลอดภัยออนไลน์ (Online Safety Act)ทำงานในลักษณะเดียวกัน แต่ครอบคลุมการสื่อสารออนไลน์ทั้งหมด รวมถึงเว็บไซต์ โซเชียลมีเดีย แอปส่งข้อความ และเครื่องมือค้นหา กฎหมายนี้ถูกบังคับใช้โดยผู้กำกับดูแลความปลอดภัยออนไลน์ (eSafety Commissioner) ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นหน่วยงานกำกับดูแลที่มีทรัพยากรดีที่สุดในโลกในประเภทนี้

ทั้งในวงวิชาการและสังคมทั่วไป ยังไม่มีความเห็นพ้องต้องกันเกี่ยวกับว่าอะไรที่ถือว่าเป็น ‘สื่อลามก’ อะไรที่ถือว่าเป็น ‘เป็นอันตราย’ หรือวิธีการวัดผลกระทบนั้นเป็นอย่างไร กฎหมายที่มีอยู่ในปัจจุบันมีขอบเขตกว้างและก่อให้เกิดความขัดแย้ง หากไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนเป็นพื้นฐาน การสอบสวนครั้งนี้จึงไม่สามารถเสนอแนะนโยบายที่เหมาะสมได้